مهدی بردبار
به سه تیتر خبری زیر توجه کنید:
وقوع انفجار در مجتمع پتروشيمي خارک و مرگ 4 نفر
انفجار در مجتمع پتروشيمي پرديس عسلویه به مرگ 5 نفر انجامید
ترکيدگي خط لوله آب کوثر، جان 3 نفر را گرفت
این سه حادثه در کمتر از یک ماه در استان بوشهر رخ داده است. شاید تا پایان مردادماه باز هم باید منتظر خبر ناگوار دیگری در استان باشیم . برخی از این خبرها انعکاس جهانی دارد. برخی ممکن است به این خبرها به عنوان حوادث روزانه نگاه کنند که هر روز منتشر می شود ، برخی هم در عین داشتن مسئولیت بعد از هر حادثه می آیند و فقط بعد از اعلام خبر می گویند که همه چیز تحت کنترل است و دیگر هیچ...
اما فقط در همین سه حادثه و در کمتر از یک ماه 12 نفر جان باخته اند، تعداد قابل توجهی زخمی شده اند، خانواده هایی که داغدار شده اند و بی سرپرست، نیروهای توانمند انسانی که از چرخه سازندگی استان و کشور خارج شده اند ، شاید حیثیت علمی و صنعتی که برخی به بهانه این حوادث آن را به سخره گرفته اند و...
آیا تنها بخشی از پیامدهای ناشی از این حوادث ناگوار کافی نیست که مسولین ارشد استان و کشور به اصلاح نگاه خود در برخورد با این پدیده بپردازند و به بازبینی اقدامات خود جهت پیشگیری از حوادث اینچنینی دست زنند.
مردم ما در طول سال ها رنج های بسیاری را برای تبدیل این کشور به یک کشور نمونه و توسعه یافته متحمل شده اند و باز هم صبوری خواهند کرد، اما صبر و متانت این مردم نباید وسیله ای شود تا مسولین اجرایی از مسولیت های سنگین خود در برابر همین مرم شانه خالی کنند. در اندیشه جامعه اسلامی تک تک افراد این امت نفوس محترمی هستند که باید برای خدمت به آنان و پاسداشتشان با تمام توان و برای رضای خدا کار کرد. نه اینکه خیلی راحت از کنار آنها گذشت!
مسلماً نیروی انسانی متخصص و صنعتگر از ارزشمندترین سرمایه های یک جامعه به شمار میآید که از دست رفتن آن هزینه های سنگینی را به کشور وارد می کند ، آسیب های اجتماعی و روانی ناشی از حوادث سهمگین اینچنینی خسارات سنگینی را به جامعه وارد خواهد ساخت. پس آیا می توان به هر قیمتی به توسعه رسید؟
اما سوال جدی تر اینکه آیا این حوادث و حوادث مشابه قابل پیشگیری نبوده و نیستند ؟ و آیا اهمال کاری و سهل انگاری نقشی در بروز این مسائل نداشته است؟ مطمئنا نمی توان گفت که این فجایع به خودی خود، بوجود آمده است! پس مقصر کیست؟ حتی در یک کنکاش خبری هم می توان به این مسئله پی برد که در هر سه این حوادث عدم توجه به تذکر قبلی کارشناسان و عدم برخورد کارشناسی و علمی با اشکالات کوچکتر به این فجایع هولناک منجر شده است .
مطمئنا برای جلوگیری از این خسارات "علاج واقعه قبل از وقوع باید کرد" .و حتما برای پیشگیری از این حوادث وظایف و برنامه هایی در دستگاه های اجرایی استان و کشور پیشبینی شده است . پس شاید خواسته زیادی نباشد که از استاندار بوشهر و رییس جمهور محترم بخواهیم ضمن الزام دستگاه ها به انجام کار کارشناسانه ، دستگاه های مسئول در این زمینه را ملزم نمایند تا با عمل به وظایف قانونی خود و با مطالعه زمینه های بروز حوادث برای جلوگیری از آن اقدامات لازم را با هر هزینه ای که باشد انجام دهند.
به سه تیتر خبری زیر توجه کنید:
وقوع انفجار در مجتمع پتروشيمي خارک و مرگ 4 نفر
انفجار در مجتمع پتروشيمي پرديس عسلویه به مرگ 5 نفر انجامید
ترکيدگي خط لوله آب کوثر، جان 3 نفر را گرفت
این سه حادثه در کمتر از یک ماه در استان بوشهر رخ داده است. شاید تا پایان مردادماه باز هم باید منتظر خبر ناگوار دیگری در استان باشیم . برخی از این خبرها انعکاس جهانی دارد. برخی ممکن است به این خبرها به عنوان حوادث روزانه نگاه کنند که هر روز منتشر می شود ، برخی هم در عین داشتن مسئولیت بعد از هر حادثه می آیند و فقط بعد از اعلام خبر می گویند که همه چیز تحت کنترل است و دیگر هیچ...
اما فقط در همین سه حادثه و در کمتر از یک ماه 12 نفر جان باخته اند، تعداد قابل توجهی زخمی شده اند، خانواده هایی که داغدار شده اند و بی سرپرست، نیروهای توانمند انسانی که از چرخه سازندگی استان و کشور خارج شده اند ، شاید حیثیت علمی و صنعتی که برخی به بهانه این حوادث آن را به سخره گرفته اند و...
آیا تنها بخشی از پیامدهای ناشی از این حوادث ناگوار کافی نیست که مسولین ارشد استان و کشور به اصلاح نگاه خود در برخورد با این پدیده بپردازند و به بازبینی اقدامات خود جهت پیشگیری از حوادث اینچنینی دست زنند.
مردم ما در طول سال ها رنج های بسیاری را برای تبدیل این کشور به یک کشور نمونه و توسعه یافته متحمل شده اند و باز هم صبوری خواهند کرد، اما صبر و متانت این مردم نباید وسیله ای شود تا مسولین اجرایی از مسولیت های سنگین خود در برابر همین مرم شانه خالی کنند. در اندیشه جامعه اسلامی تک تک افراد این امت نفوس محترمی هستند که باید برای خدمت به آنان و پاسداشتشان با تمام توان و برای رضای خدا کار کرد. نه اینکه خیلی راحت از کنار آنها گذشت!
مسلماً نیروی انسانی متخصص و صنعتگر از ارزشمندترین سرمایه های یک جامعه به شمار میآید که از دست رفتن آن هزینه های سنگینی را به کشور وارد می کند ، آسیب های اجتماعی و روانی ناشی از حوادث سهمگین اینچنینی خسارات سنگینی را به جامعه وارد خواهد ساخت. پس آیا می توان به هر قیمتی به توسعه رسید؟
اما سوال جدی تر اینکه آیا این حوادث و حوادث مشابه قابل پیشگیری نبوده و نیستند ؟ و آیا اهمال کاری و سهل انگاری نقشی در بروز این مسائل نداشته است؟ مطمئنا نمی توان گفت که این فجایع به خودی خود، بوجود آمده است! پس مقصر کیست؟ حتی در یک کنکاش خبری هم می توان به این مسئله پی برد که در هر سه این حوادث عدم توجه به تذکر قبلی کارشناسان و عدم برخورد کارشناسی و علمی با اشکالات کوچکتر به این فجایع هولناک منجر شده است .
مطمئنا برای جلوگیری از این خسارات "علاج واقعه قبل از وقوع باید کرد" .و حتما برای پیشگیری از این حوادث وظایف و برنامه هایی در دستگاه های اجرایی استان و کشور پیشبینی شده است . پس شاید خواسته زیادی نباشد که از استاندار بوشهر و رییس جمهور محترم بخواهیم ضمن الزام دستگاه ها به انجام کار کارشناسانه ، دستگاه های مسئول در این زمینه را ملزم نمایند تا با عمل به وظایف قانونی خود و با مطالعه زمینه های بروز حوادث برای جلوگیری از آن اقدامات لازم را با هر هزینه ای که باشد انجام دهند.











