دانشجوی کارشناسی علوم سیاسی دانشگاه شیراز

چرا دشمن سعی در تحریک آشوبگران برای اختشاش در مناسبتهای ملی و مذهبی دارد؟

ایدئولوژی و نمادها از جمله توانایی های نرم افزاری یک کشور تلقی میشود،توانائی هائی که یک ملت را به انسجام میرساند و حتی در شرایط بحرانی،وحدت و  همبستگی و اعتماد و از خودگذشتگی را به ارمغان می آورد(مانند دوران دفاع مقدس)

در این نوشتار قصد بررسی کم و کیف و چارچوب ها و تعاریف مختلف از ایدئولوژی را نداریم و همچنین منظور ما از ایدئولوژی و نمادها ، آن نگاه بسته ، غیر منعطف و دگماتیسم نیست کما اینکه به گفته ی پروفسور سید حسین سیف زاده ،تفاوت بسیاریست میان ایدئولوژیک بودن و ایدئولوژی داشتن، چرا که برخلاف انسان ایدئولوژیک ،کسی که ایدئولوژی دارد" نیروی غریزه را با عقل هدایت می نماید و با عشق ملطوف به معنا میکند".

"نمادها نیز برای افراد معانی خاصی دارند و در واقع تجسم ارزشها هستند ،از طریق نمادها،ارزشها از شکل انتزاعی خود خارج میشوند و به صورت ملموس و عینی در می آیند.نمادها میتوانند زمینه های هویت مشترک و یکپارچگی را در بین گروه ها ، سازمانها و ملت ها فراهم سازد.

در چارچوب نظام ارزشی جامعه ،به الگوهای اعتقادی گسترده ای برمیخوریم ...که بدان وسیله میتوان حق را از باطل و عدالت را از بی عدالتی تمیز داد"(اصول سیاست خارجی و سیاست بین الملل ،دکتر سید عبدالعلی قوام،ص282).

هر جامعه ای برای خود دارای یکسری ابزارهای نمادین است که بخشی عظیمی از مشروعیت حاکمیت بر مبنای آن نماد ها تامین میشود. این نمادها  از تاریخ ،فرهنگ ، هویت ، مناسبتها و...تشکیل میگردد.برای مثال ،فرهنگ عاشورا و قیام امام حسین(ع) مورد قبول و اجماع جمع کثیری از ملت ایران است،لذا حکومت و دولتی مورد پذیرش جامعه قرار می گیرد که این نمادها را بپذیرد و پیرو و اشاعه دهنده آن باشد و اتفاقا همین نمادها باعث همبستگی ملت و دولت میشوند.از نمونه های دیگر میتوان به روز قدس، دفاع مقدس و... اشاره کرد.

بعد از شروع ناآرامی های داخلی(که در همه ی نظام ها در برهه های مختلف تاریخی وجود داشته است) دشمنان جمهوری اسلامی دست به کار شدند و علاوه بر فشارهای خارجی،ترورها و بمب گذاری ها( کردستان- ماموستا محمد- و سیستان- سردار شوشتری) با شانتاژهای رسانه ای بر خلاف اصول و قوانین بین المللی  به تحریک آشوبگران و دخالت در امور ایران  پرداختند.

دشمن سه هدف عمده داشت ؛ اول فرسایشی و طولانی نمودن اختشاشات،دوم طرح حرکتها و  شعارهای ساختارشکنانه و سوم خارج نمودن اعتراضات از  مساله انتخابات.

این سه مرحله مقدمه ای برای ورود به فاز مقابله با نظام جمهوری اسلامی و حتی بالاتر از آن ،جنگ داخلیست. مخالفان جمهوری اسلامی دریافته اند برای تخریب حاکمیت ، گسست وحدت و دامن زدن به درگیری ها باید ،نمادهای اتحاد ملت  و مشروعیت دولت را  از بین ببرند و حدالمقدور آن نمادها را  در خدمت خود در آورد .

باید پرسید که چرا سردمداران خارجی و داخلی آشوبها هیچ گاه یک روز مشخص(یک روز بدون مناسبت خاص)را برای کشاندن آشوبگران به خیابانها در نظر نمی گیرند؟ با نگاهی به روزهای درگیری ها در چند ماه گذشته در می یابیم که همه تجمعات  در روزهای خاص بوده اند،روز قدس،13آبان،16 آذر،تاسوعاو عاشورا و احتمالا 22 بهمن.چرا؟

چونکه مخالفان جمهوری اسلامی و برنامه ریزان اختشاشات دریافته اند که این "مناسبت ها"نقطه وحدت ، همبستگی ، اعتماد متقابل دولت و ملت و بخشی از مشروعیت و قدرت نظام است، لذا این نمادها باید کمرنگ شوند و بار وحدت آفرینیشان بشکند.

حمله به "اصل ولایت فقیه" هم بر همین اساس است.

در درگیری های تاسوعا و عاشورا از یک طرف به عزاداران یورش میبردند و به عاشورا و امام حسین(ع) هتاکی می کردند(برای تخریب نمادها) و از سوی دیگر علیه حکومت شعارهای مذهبی سر میدهند(برای در خدمت گرفتن نمادها).

واقعا جای بسی تعجب است که شبکه های ماهواره ای و ضد انقلاب که تا دیروز از هر چه که بوی مذهب می داد تبری میجست و امروز برای رسیدن به مقاصد خود مروج شعارهای مذهبی- سیاسی شده اند!چرا؟

تا چندی پیش دوران دفاع مقدس را ذیل انواع و اقسام چراهاو نبایدها نقدو نکوهش میکردند و امروز از نمادهای دفاع مقدس به نفع خود سوء استفاده میکنند و شعار "بسیجی واقعی٬ همت بود و باکری" سر میدهند.

این درحالی است که سخنان آتشین شهید همت در دفاع از ولایت مطلقه ی فقیه و بیانات شهید باکری در تشریح"راه قدس از کربلا میگذرد " شهره ی خاص و عام است را فراموش کرده اند.

 

و در آخر باید بگوئیم که ملت ایران هنوز آنقدر شعور سیاسی دارد که سرنوشت خود را به دست اجنبی  و یاران داخلیشان ندهد.

وجود اعتراضات و التهاب داخلی نیز برای هر نظامی وجود داشته و خواهد داشت و این حوادث ٬جریانات و فتنه ها نیز رفع خواهند شد اما باید بپذیریم که به قول میرزا تقی امیرکبیر٬یکی از بزرگترین ژیشگامان رشو توسعه ی ایران :اگر گربه ای محض رضای خدا موش گرفت ٬ اجنبی هم محض رضای خدا دلش به حال مملکت ما می سوزد.